آن چه در تو کوه بود/ هموار کردند/ و آن چه دره بود/ پر کردند ،/ حالا از روی تو/ راهی صاف عبور می کند. برتولت برشت
هیچ توفانی نیست
همه جا آرام است
من به آرامش خود می بالم
البته گاهی نیز
از خستگی گردن و پشت و چشمم
می نالم!
شعر از ..؟..
Photo by: Robert Doisneau
اینجا ادامۀ پنجره ای است از 2 خرداد 1382 هجری خورشیدی.
حقوق اين وبلاگ محفوظ است و هرگونه كپي برداري از آن با ذكر منبع مجاز می باشد
Copyright © All Rights Reserved for http://wRiTeMe.blogfa.com