خون نه

در رگ هام دریاست

من سال هاست صدای ناخدایی خسته را می شنوم

که کمک می خواهد

             سارا خوشکام

---------------------------------------

- دیر آمدن ها به معنی دیر بودن و نبودن نیست

- سپاس از تومن ها و پوزش از سکوت ها

- کاش دست های بیشتری میشد داشت...

دايره

در جستجوي ساحلي بودم

که وقتي يافتم

دريا بود

من از اين دايره ی کوچک

با اينهمه مرکز

سرم گيج مي رود

با من از کوهها بالا بيا

تا به دره ها بيفتيم

سنگي که

در آب هاي جهان

دايره دايره مي شود

سياره ی ما نيست

که سوخت

اين دود

علامت آتش نه،

علامت جنگل است

                                  فريده دهداران   -   86

در باز می شود. اول من می روم. در که باز می شود ذره ها توی هوا می چرخند. و هی هوا بیشتر می شود. و هی بیشتر. دهانم را باز می کنم. توی همه ی صورتم. می گویم. هوا بیشتر می شود. از توی دهانم. دهانم را دوباره باز می کنم. ناگهان دهانی دیگر لب هایم را می چسبد. کلماتم را می گویم. لب هایم سُر می خورد روی لب ها. لب ها هم سُر می خورند. مثل اینکه کلماتشان را بگویند. مثل اینکه چند تا ماهی روی هم بلغزند. هوا کم می شود انگار. همه ش چند تا حباب. با همه ی توانم هوا را بالا می کشم. ذره ها را می توانم تصور کنم. ماهی ها هی می لغزند. حباب حباب حباب. پلک هایم را نمی توانم از هم باز کنم. چسبیده اند به هم. مثل اینکه چند تا ماهی ِ دیگر هم. دست هایم را می کشم جلو. روی سینه ام. هیچی نیست. می گیرم جلوی صورتم. هیچی. می کشم روی دهانم. لب هایم دارند سُر می خورند. همین. ماهی ها می لغزند روی لب هایم. ذره ها می چرخند توی هوا. در بسته می شود. صدایی می پیچد توی گوشم. می گوید.

                                          فریده دهداران – 87

.......

چشم می بیند

نه آنچه را که دست می جوید

دست می جوید

نه آنچه را که قلب می خواهد

قلب می خواهد

نه آنچه را که فکر می فهمد

«من» یعنی کدامیک؟

و اگر نه یکی از اینها

پس چه معنایی دارد «من»

و اگر همۀ اینها

پس دیگر «من» چه معنایی دارد؟

.............

بخشی از "بصیرت سایه ها"

رضا صفریان

گفت و گوی اعضا

پایم گفت، «بریم برقصیم.»

زبانم گفت، «یه چیزی بخوریم.»

مغزم گفت، «بریم کتاب خوبی بخونیم.»

چشمهایم گفتند، «یه چرتی بزنیم.»

ساق پاهایم گفتند، «بریم قدمی بزنیم.»

پشتم گفت، «بریم سواری.»

نشیمنم گفت، «من همین جا می نشینم

تا شما تصمیم بگیرین.»

                  شل سیلور استاین

                  ترجمه احمد پوری

گل‌سنگ

گل که می گویی

درختم

سنگ که می گویی

کوه

مثل پروانه ای

که سایه اش بیفتد روی دیوار و

عقاب شود

بدون خال های روی بالش

                       فریده دهداران

                        مرداد ماه 87